เล่าเรื่องขำๆบน BTS

ไม่รู้ว่า สาวๆในจีบันจะเคยทำแบบนี้กันบ้างมั้ย ถ้าเคยก็ขออภัยนะคะ แต่มันอดขำไม่ได้จริงๆ ><

 

เข้าเรื่อง เมื่อวันพุธ เรานั่ง BTS ไปเรียนตามปกติ 

เราเป็นคนที่เวลานั่งรถนั่ง BTS MRT อะไรก็ตามไม่ค่อยเล่นมือถืออะไรนัก แต่ชอบมอง(โรคจิต)

แบบเราชอบสังเกต ว่าคนนู้นทำอะไร คนนี้ทำอะไร คนนั้นใส่ชุดน่ารัก คนนี้แต่งตัววาบหวิว 555+

แล้ววันนั้นเราก็นั่งมองไปเรื่อยตามปกติ เป็นเวลาเที่ยงๆไม่ค่อยมีคน เลยนั่งสบายๆ ชิวว

แล้วสายตาเราก็พลันเหลือไปมองฝั่งตรงข้าม เยื้องๆไปหน่อย เห็นผู้หญิงคนนึง หมวยๆวัยน่าจะกลางๆ

เค้าแต่งหน้าค่ะ! บนรถไฟฟ้า BTS ที่กำลังกระตุกๆ! แบบ ไม่แคร์สายตาใคร

ตอนแรกทาแป้ง คนข้างๆเริ่มเหลือบมอง ทาแป้งเสร็จ

เขียนคิ้ว (นานมาก)  คือเเบบ BTS มันไม่ค่อยจะนิ่งสักเท่าไหร่อ่ะนะคะ แต่เธอก็พยายาม(มาก)

เขียนไปลบไป จนแบบคนรอบข้างจากตอนแรกที่แค่เหลือบๆ กลายเป็นจ้องไปที่เธอคนเดียว ><

เหมือนว่าทุกคนนั่งลุ้นอยู่ว่าเธอจะเขียนเบี้ยวมั้ย ตัวเราเองก็มองแบบขำๆอ่ะค่ะ เราก็ลุ้นตาม

จนสุดท้ายเธอคงถึงสถานีปลายทาง เธอยังคงเขียนคิ้วไม่เสร็จ เลยต้องไปทั้งๆคิ้วสวย 1 ข้าง อีกข้างยังแหว่งๆอยู่

 และไม่ได้ปัดแก้ม ไม่ได้ทาลิป เราหวังว่าคงไม่ไปเขียนต่อบนรถเมถ์ ><

 

จบและ มาเล่าขำๆ เป็นสีสันในชีวิตในกรุง แฮ่ๆ ><

 

เพื่อนมีประสบการณ์ เคยพบเจออะไรบ้าง มาเเชร์กันๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

พกจีบันไว้ใกล้ตัว

อ่านเรื่องที่ชอบ คุยกับเพื่อนต่อได้ในแอป

Download on the App StoreGet it on Google Play
รู้จัก Jeban.com App

Discussion (18)

เราก็เป็นค่ะ บางทีมองเพลิน จนจะลงสถานีไม่ทันก็มีค่ะ 555

เราชอบแอบมองคนเล่นโทรศัพท์555

บ้านเราอยู่ชานเมืองต้องนั่งรถ BTS ทุกวัน เห็นตั้งแต่สมัยที่ยังฮิตหิ้วโน่นนี่นั่นมากินบน BTS จนเดี๋ยวนี้ต้องประกาศห้ามกันในรถกันเลยทีเดียวล่ะ(ตั้งแต่ดิ้นรนไปขึ้นที่ BTS อ่อนนุช) แต่เดี๋ยวนี้(เมื่อก่อนก็ยังไม่ค่อยเท่าไรนะ)ผู้หญิงจะแต่งหน้าบนBTS กันมากขึ้น ถ้าช่วงเช้าแบบเรา (06.30 จากแบริ่ง)ไม่ต้องหวังว่าจะได้แต่งเพราะรถแน่นมาก แต่เมื่อช้านี้เราเจอผู้หญิงคนหนึ่ง(เพิ่งจะรู้ว่าผู้หญิงไทยไม่แพ้ชาติใดในโลก) นางสามารถทารองพื้น(ขอย้ำว่า..รองพื้น..)ตั้งแต่สถานีแบริ่ง สักพักก็ทาแป้ง เขียนคิ้ว และแต่งหน้าแบบครบองค์ทั้งๆที่รถแน่นมากๆๆๆๆๆๆๆ (ที่สำคัญนางไม่ได้นั่งนะ..แต่ยืนค่ะ) เราได้แต่คอยให้กำลังใจว่ากรีดตาจะเป็นยังไง ไม่เว้นแม้กระทั่งติดขนตาปลอม สุดท้ายนางก็รอดและจากไปที่สถานีสยามค่ะ...พอรถว่างทุกคนก็หันหน้ามองกันแล้วก็ได้แต่ยิ้มๆ แต่เราอึ้งมากกว่าในความสามารถของนาง ^^

ถึงเราอยู่ตจว.  แต่เวลา เข้าเมือง  ก็เห็นชีวิต คนเมืองที่แตกต่างกับ คนชานเมือง 

 

มอง ๆ แล้วก็ขำ ๆ ดี  

เราก็ชอบแอบมองค่ะ มีหลากหลายอารมณ์ในตู้เดียว