อยากมนุษย์สัมพันธ์ดีคุยเก่งทำยังไงดีคะ?

คือเราเป็นคนที่ค่อนข้างเงียบไม่ค่อยพูดเวลาเจอคนที่เพิ่งเคยรู้จักกัน
และนิสัยนี้แหละที่ทำให้ทุกคนมองว่าเราเป็นคนเงียบ ขี้อายไม่น่าสนใจอะไรประมาณนั้น
แต่ที่ทำให้เราเครียดที่สุดคือ ญาติเรามักมองว่าเราเป็นเด็กที่เงียบไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจา
เอาแต่นั่งเล่นโทรศัพท์จนทำให้ญาติแทบไม่คุยกับเราหรือไม่ค่อยสนใจเราเลย
โดยปกติเราจะไหว้แล้วญาติเราก็จะรับไหว้จากนั้นเราก็ไม่รู้จะคุยอะไรดี
เรารู้สึกว่าเราเป็นคนที่มนุษย์สัมพันธ์ไม่ดีเลยคะ เครียดมากเลยเพราะพอเราเห็น
คนที่คุยเก่งสามารถชวนคุยกับคนอื่นทำให้เรารู้สึกอยากเป็นเหมือนคนนั้นบ้าง
แต่เราจะเป็นคนคุยเก่งมากเมื่ออยู่กับเพื่อน พ่อ แม่ จนบางครั้งพ่อแม่และเพื่อนเราเคยด่าว่า
ให้เราหยุดพูดได้มั้ยรำคาญ แต่พออยู่กับคนที่ไม่สนิทเท่านั้นแหละเงียบสนิทมากจริงๆ
แล้วเราเป็นคนที่อยู่โรงเรียนหญิงล้วนมาแต่เด็ก เจอแต่ผู้หญิง เวลาเจอลูกพี่ลูกน้องผู้ชาย
ก็ไม่ค่อยคุยไม่ค่อยสนิทด้วยอยู่แล้ว เลยพลอยทำให้เราได้แต่มองตาปริบๆ ไม่รู้จะคุยอะไร
แล้วเราก็เป็นคนที่คุยกับผู้ชายไม่เก่งเพราะอย่างที่บอกไปว่าอยู่โรงเรียนหญิงล้วนแต่เด็ก
เราก็จะแบบชอบหลบหน้าเวลาคุยกับผู้ชายเพราะเราเขินนิเนอะ ผู้ชายส่วนมากก็จะแบบเลิกคุยกับเรา
เพราะเห็นว่าเราทำตัวแปลกๆ ตอนนี้เราเครียดมากเพราะจะขึ้นมหาลัยแล้วคะอยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง
อยากเป็นคนที่มนุษย์สัมพันธ์ดีสามารถคุยกับทุกคนได้อย่างธรรมชาติ แล้วก็อยากคุยกับผู้ชายได้โดยไม่เขินอายด้วยคะ
อยากให้ทุกคนช่วยบอกวิธีทำให้มนุษย์สัมพันธ์ดีคุยเก่งด้วยคะ ขอบคุณคะ

พกจีบันไว้ใกล้ตัว

อ่านเรื่องที่ชอบ คุยกับเพื่อนต่อได้ในแอป

Download on the App StoreGet it on Google Play
รู้จัก Jeban.com App

Discussion (11)

ง่ายๆนะ วันๆนึง คุณได้พยายามอะไร ให้ตัวเองได้มีความสุข แล้วรึยังละ คุณน่าจะเปิดใจให้กว้าง อย่าคิดมาก คนเราเกิดมาคนเดียวตายเพียงลำพัง ตลอดจนมีชีวิตที่มี เรา เราต้องเรียนรู้ สังคมมนุษย์ไม่ได้คับแคบ ไม่มีอะไรได้ดั่งใจคิด ถ้ายังไม่ได้พยายาม ทำอะไรเพื่อตัวเอง/ สั้นๆนะ เรียนจากมันแล้วเปลี่ยนตัวเองซะ
เราก็เหมือนกันอายเวลาคุยแล้วสั่นแก้ยังไงอะ
ไม่ยากเลยครับ พยายามหาเพื่อนที่คุยเก่ง คบไว้ เดี้ยวก้ดีขึ้นครับ แก้ได้ชะบาย อีกอย่างคุนต้องมั่นใจในตัวเองว่าผู้ชายผู้หญิงก้คนเหมือนกัน ไม่ต้องเขินต้องอาย ไม่ได้คุยเรื่องไม่ดีอะไร ใจกล้าหน้าด้านเข้าไว้ ครับคุน จากเด็กโรงเรียนชายล้วน
เราก็เป็นแก้ไม่หาย บางคนที่ไม่สนิดบอกว่าเราหยิ่งด้วย ยิ่งปกติที่เราหน้านิ่งๆนะเหมือนเราเหวี่ยงทั้งๆที่เราก็อยู่แบบนี้เฉยๆ อยากเป้นตัวเองมากกก

เราก็เป็นนะ ถ้าญาติไม่สนิท หรือคนไม่สนิทยังไงเราก็เงียบๆอยู่แล้วล่ะ ก็จะพูดบ้างเป็นบางครั้งค่ะ อย่าเยอะเกินไป แค่เรายิ้มๆเข้าไว้และถ้าเขาถามอะไรเราก็ตอบ หรือมีคนที่เราสนิทอยู่ด้วยเราก็คุยกับคนสนิทเราเป็นเรื่องเป็นราวเยอะๆ ให้คนอื่นดูว่าเราไม่เงียบจนเกินไป หรือไม่ก็ถ้าเขาถามอะไรมาเราก็พูดๆไปเลยค่ะ อีกอย่างแบบจขกท.ก็เหมือนเราเลย แต่ผู้ใหญ่กลับมองว่าเราน่ารัก เรียบร้อยสะอีก >< เรียกว่าเป็นการมีมารยาทดีกว่าค่ะ ไม่ต้องพูดมากหรอก เป็นตัวของตัวเองดีที่สุดค่ะ แค่ผู้ใหญ่ถามอะไรมาเราก็ตอบและยิ้มๆ แค่นั้นพอค่ะ