ครั้งนึง.....ฉันเคยทำแท้ง

ค่ำคืนที่ฝนตกพรำราวกับพายุเข้า สายฝนและเสียงลมผ่านกรรโชกหน้าต่าง หัวใจดวงนี้ของแม่กำลังจะสลาย เมื่อค่ำคืนนี้เป็นคืนที่แม่ต้องทำลายดวงใจดวงน้อยๆ ของแม่ไปตลอดกาล แม่กำลังจะปลิดชีวิตและพรากหนูให้ไปจากแม่ตลอดการ ฉันที่มือสั่นเทา กำเม็ดยาเม็ดเล็กๆ ในอุ้งมือ คู่มือที่บอกถึงวิธีการและการใช้ยาตกอยู่ที่พื้น น้ำตาที่ไหลอาบแก้ม ทำให้ยิ่งหนาวเหน็บถึงขั้วหัวใจ ฉันค่อยๆ สอดยาเม็ดแล้ว เม็ดเล่า สู่ช่องคลอดที่มีเลือดไหลไม่หยุด มดลูกหดรัดตัวแรงยิ่งขึ้นเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมเข้าสู่ตัวมัน ท้องที่ปวดมวนมากเท่าไหร่ ไม่เท่าใจที่เจ็บปวดดวงนี้ ความไม่พร้อม ความไม่รับผิดชอบ หรือ ความเห็นแก่ตัวกันแน่ที่ทำให้ฉันต้องทำลงไป ???  ฉันกลับขึ้นมานอนบนเตียงที่มีเขานอนเคียงข้าง แต่ทุกอย่างกลับเงียบกริบ คนสองคนไม่พูดไม่จา ต่างคนต่างนอนและคิดแตกต่างกันไป ทั้งคืนกับการสูญเสียที่จะฝังใจไปตลอดชีวิต มันตามหลอกหลอนอยู่ในความคิดตลอดมา ฉันได้แต่ภาวนาขอโทษ ลูกรัก ว่าโปรดให้อภัยกับแม่คนนี้ และขอให้กลับมาอีกครั้งในวันที่ฉันพร้อม หากคุณเป็นหนึ่งคนที่กำลังจะคิดทำแท้ง ดิฉันขอเป็นกำลังใจให้ว่า โปรดจงคิดอีกครั้ง เพราะหนึ่งชีวิตที่คุณสร้างเค้าขึ้นมา เค้าก็กำลังเฝ้ารอเพื่อลืมตาขึ้นมามองดูคุณเหมือนกัน อย่าใช้ความคิดเพียงชั่ววูบมาทำลายดวงใจดวงน้อยๆ ที่กำลังเต้นอยู่ในตัวคุณ ไม่เช่นนั้น คุณอาจเป็นหนึ่งที่มานอนสำนึกผิดเยี่ยงฉันไปตราบชั่วชีวิต.......