เฮ้อ! ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยให้ใครจับนม-*-

คือเรื่องของเรื่องก๊อคือ



เราคลำตรงหน้าอกว่ามีก้อนบริเวณหน้าอก

เป็นมา2-3เดือน กว่าจะได้ไปหาหมอ

โรงพยาบาลที่เราไปโรงพยาบาลพระมุงกฏ

ป้าบอกว่าแผนกนี้มีแต่หมอผู้ชายไอเราก้อคิดว่าป้าแกอำ

ที่ไหนได้คุณพยาบาลบอกว่าตรวจทางนี้มีแต่หมอผู้ชายนะค่ะ

ตายห่าละ เกิดมาไม่เคยเปิดนมให้ใครดู


เอาไงว่ะดีว่ะเนี่ย

แม่บอกทำใจถ้าอยากหาย


เออเอาก็เอาว่ะ

เค้าก็ให้นั้งรอคุณหมอ

ระหว่างรอก็นั้งทำใจไปด้วยเฮ้อ!งานเข้า

เสร็จคุณหมอก็เรีย^^!

เอาละงานเข้า ใจก็เต้น เหงื่อก็ออก

พอมาถึงคุณหหมอก็ถามอาการ

ถามไปถามมา

ให้เราขึ้นเตียง

ห่ะ! ในใจก็คิด งานเข้าละตู!  จะต้องเปิดนมจริงๆๆอะ


ทำไมว่ะทำไมไม่มีคุณหมอผู้หญิง


เฮ้อ!

คุณหมอเค้าก็ให้ถอดเสื้อใน

แล้วเค้าก็คลำ ทั้งสองข้างเลยนะ


คิดในใจ(อีกแหละอิอิ) ตั้งแต่เกิดมา พ่อตูยังไม่เคยได้จับ แฟนตูก็ยังไม่มี

อะไรว่ะเนี่ยต้องให้เค้าจับ


จะเป็นลม

เออลืมบอกว่าในห้องมีคุณแม่และคุณป้าอยุ่ด้วยนะคะ^^!

คุณหมอบอกว่ามันเป็นเนื้องอกมันไม่ร้ายแรงอะไร

แต่ถ้าปล่อยไว้มันจะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆๆ แต่ที่เราเป็นมันไม่รู้สึกเจ็บนะค่ะ

คุณหมอเลยนัดผ่าตัดในตอนปิดเทอม

เฮ้อ! แค่คิดก็กลัว ผ่าตัด เฮ้อจะเป็นลม
คนหมอถามว่าจะดมยา หรือ ยาชา

ไอเราก็ไม่รู้ ก็บอกยาชา หมอถามกลัวการผ่าตัดไหม เอ้า ก็กลัวสิค่ะ กลัวมากกกก

คุณหมอบอกว่าต้องผ่าตัดห้องใหญ่

เสร๊จก็กลับบ้าน

แต่ยังคิดตลอดทางว่าผ่าตัดจะเจ็บมากรึป่าว

แล้วดมยากลับยาชา

อันไหนเจ็บน้อยกว่ากัน

ใครเคยผ่าตัดช่วยบอกหน่อยนะค่ะ

ว่าดมยาหรือยาชาอันไหนดีกว่ากัน

อืมและขอกำลังใจด้วยนะคะ

หนูกลัวอ่ะ

T T