" ไส้กรอกชีส กับ เด็กน้อยไร้เดียงสา " น่ารักนะ..ขอบอก

เป็นบทความน่ารักๆ
ที่ จขกท. อ่านมาจาเว็บพันทิพย์(ห้องก้นครัว)ค่ะ
อ่านแล้วรู้สึกดีมากมาย
เลยอยากแบ่งปันให้สาวๆได้อ่านกันด้วยนะค่ะ

  เรื่องของเรื่องคือเมื่อช่วงวันเด็กที่ผ่านมา ระหว่างทางจะขับรถกลับบ้าน
ลูกสาวตัวดี(อายุ8ขวบ)อยากกินไส้กรอกชีส จึงแวะร้านสะดวกซื้อ
พอไปถึงร้าน ผมก็เลือกซื้อของหลายอย่าง ส่วนลูกตัวดีของผมก็ไปหยิบไส้กรอกมา2ห่อ
บอกจะกินวันนี้กับพรุ่งนี้ซึ่งเป็นวันหยุด

  ผมก็ตามใจ พอเลือกของกันเสร็จก็ไปคิดเงินตามปรกติ
โดยให้ทางร้านเวฟไปหนึ่งห่อเพื่อกินระหว่างทาง
พอมาถึงบ้าน ผมดูบิลก็พบว่าทางร้านดันคิดราคาแค่ห่อเดียว

"และนี่คือบทสนทนาของผมกับลูก"
ผม:"หนูทางร้านเค้าคิดเงินไส้กรอกแค่ห่อเดียวเองลูก"
ลูกสาว: "จริงเหรอค่ะ ยังดีน๊ะพ่อ ที่เราเวฟมาแค่ห่อเดียว 
       ถ้าเวฟมา2ห่อ แล้วเรากินหมด เราไม่มีไปคืนเค้าแน่ๆ"
ผม: "ทำไมล่ะลูก ก็กินไปก่อน วันหน้าผ่านไป ก็ค่อยเอาเงินไปคืนเค้าก็ได้"
ลูกสาว: "เอาเงินให้เค้าทีหลังได้เหรอค่ะ ไม่บาปเหรอที่ไปกินของเค้าก่อน"
ผม: "ก็เราไม่ได้ตั้งใจจะโกงใครนี่ลูก ไม่บาปหรอกครับ"

  พอพูดจบ ลูกสาวก็เอาไส้กรอกไปเก็บในตู้เย็น ส่วนผมก็ลืมเรื่องนี้ไป
จนรุ่งขึ้นผมต้องไปดูงานที่ต่างจังหวัด7วัน
พอกลับมาและได้มีเวลาว่างที่จะไปรับลูกสาวที่โรงเรียนอีกครั้ง
ขณะขับรถจะกลับบ้านช่วงเย็นๆ ของวันนั้น

ลูกสาว: "พ่อค่ะ หนูอยากกินไส้กรอกชีสคะ"
  ผมก็ไม่ได้คิดอะไร อยากกินก็แวะซื้อ โดยแวะที่ร้านสะดวกซื้อร้านเดิม
พอเลือกซื้อของเสร็จ ขณะที่กำลังคิดเงินที่counter
ลูกสาวผมก็ยืนมองแบบตาไม่กระพริบ จนพนักงานหยิบถุงไส้กรอกขึ้นมา

"และนี่คือบทสนทนาในขณะนั้น"
พนักงาน: "จะเวฟเลยมั๊ยค่ะ"
ลูกสาว: "ไม่คะจะไปกินที่บ้านแต่พี่ช่วยคิดเงิน2ถุงน๊ะค่ะ"
พนักงาน "คะ"(ขณะพูดก็หาอีกถุงเพื่อจะได้นำมาใส่รวมกันแต่หาไม่เจอ)
พนักงาน: "มีถุงเดียวนี่ค่ะ เดี๋ยวพี่ให้ใครไปหยิบให้อีกถุงน๊ะ"
ลูกสาว: "ไม่ต้องคะ อีกถุงอยู่ในตู้เย็นที่บ้าน"

  ถึงตอนนี้พนักงานก็เริ่มงง(ผมก็งง) ผมจึงบอกไปว่าหลายวันก่อนที่ร้านคิดเงินถุงเดียว
แต่ได้ของไป2ถุง ให้คิดเงินไป2ถุงเลยแล้วกัน
พนักงานก็ทำตามที่บอก พร้อมขอบคุณ ส่วนลูกก็ยืนอายๆตามประสาเด็ก  
พอกลับถึงบ้านผมก็ถามลูก

ผม: "ไส้กรอกถุงที่เราไม่ได้จ่ายเงินคราวก่อน ยังอยูในตู้เย็นจริงๆเหรอลูก"
ลูกสาว: "คะหนูไม่กล้ากินกลัวบาป ต้องรอพ่อมาจ่ายเงินก่อน"
ผม: "ป่านนี้มันไม่หมดอายุไปแล้วเหรอลูก"
ลูกสาว: "ยังคะ หนูถามแม่แล้วว่าจะทันพ่อกลับมามั๊ย แม่บอกว่าทัน"
ผม: "งั้นหนูก็เอาถุงเก่ามากินก่อนน๊ะ อย่าลืมล่ะ"
ลูกสาว: "หนูจะไม่กินหรอกค่ะ จะเก็บไว้ในตู้เย็นเพราะมันเก็บได้ตลอดไป"

ผมเริ่มงง กับความคิดของลูกสาว  แล้วก่อนที่ผมจะคิดอะไรออก
ลูกสาวก็พูดพร้อมเข้ามากอดผมแล้วพูดว่า

"คุณครูบอกว่า ความดีไม่มีวันตายจะอยู่ตลอดไป
ตอนนี้หนูทำความดีกับไส้กรอกแล้ว
หนูก็ต้องเก็บไส้กรอกไว้กินได้ตลอดไปซิค่ะ" >>>

  ขอสารภาพครับ ณ.ตอนนั้น ผมไม่รู้ว่าน้ำตา..

 ที่มันซึมออกมา
เพราะความใสซื่อของลูกที่เริ่มรู้จักคำว่า "ความดี"
หรือเพราะเรื่องเสียดายไส้กรอกที่กำลังจะหมดอายุกันแน่(555)..

แต่ที่ผมแน่ใจคือ ไส้กรอกถุงนั้นคงจะอยู่ในตู้เย็นไปอีกนาน
และผมคงต้องหาวิธีอธิบายคำว่า
ความดีจะอยู่ตลอดไป กับไส้กรอกที่กำลังจะหมดอายุมันต่างกันยังไง( 5555)

ขอขอบคุณคุณครูน๊ะครับ ที่ช่วยสอนลูกสาวให้รู้จักความดี
พ่อคนนี้บางทีก็ละเลยที่จะดูแลลูกไปบ้าง ขอบคุณจริงๆครับ

หวังว่าบทความบทนี้ จะทำสาวๆรู้สึกดีๆ
กับความบริสุทธิ์ของเด็กๆนะค่ะ...