[[ นอกเรื่อง ]] AFTER VALENTINE กระต่ายตายไปอีกตัว T0T
nong_tai20
WELCOME MY PAGE : TO DAY I LOSE BiNG-BiNG T0T....
ต่ายขอตั้งกระทู้ระบายความในใจหน่อยนะคะ คือต่ายได้เจ้ากระต่ายน้อยมา 2 ตัว
พอดีพี่ชายต่ายเค้าไปซื้อมาตอนไปไหว้เจ้าที่เยาวราชวันที่ 3 ที่ผ่านมา
มันน่ารักมากกก ทั้งสองเรยค่ะ ตัวผู้ชื่อว่า " ปุ๊งปิ๊ง" ส่วยตัวเมีย ชื่อ "บิ๊งบิ๊ง"
ตัวผู้มาตอนแรกค่อนข้างแข็งแรงกว่าน้องตัวเมียค่ะ แต่น่าเสียดายเค้าอยู่กับเราแค่ 3 วัน
ต่ายเสียใจมากกก + ตกใจด้วย เพราะเค้าแข็งแรงกว่าน้องตัวเมีย
แต่ก้อเศร้าไม่มาก แค่เสียดาย
แล้วจนมาถึงเมื่อเช้าต่ายตื่นมาหันไปมองหัวเตียงเจอ บิ๊งบิ๊งชักอยู่คะ ตกใจมากกก
รีบเอาลงมาข้างล่าง เขย่าๆเค้าแล้วก้อเอาน้ำหยดใส่ปาก ตอนแรกมันก้องับนิ้วต่ายได้อยู่
ไม่เกิน2 นาทีมันก้อไปเรยค่ะ ต่ายเสียใจมากกกก
เพราะมันฉลาดและขี้อ้อนสุดๆ คิดถึงมันมาก
น้ำตาไหลเรย แม้มันจะแค่ 12 วันก้อตาม คิดอีกทีหันไปมองน้องหมาสุดที่รัก
ถ้าสตีเฟ่นเป็นอะไรไปต่ายคงร้องไห้บ้านแตกแน่ๆ
เวลาเห็นอะไรตายไปต่อหน้านี่มันยากจะทำใจจริงๆค่ะ
และยิ่งถ้าสิ่งนั้นมันผูกพันกับเรามากๆ ยิ่งทรมานใจสุดๆ T0T
สุดท้าย ต่ายไม่อยากนึกถึงวันที่สตีเฟ่นต้องจากต่ายไปเรย กลัวตัวเองรับไม่ได้
และก้อไม่อยากจะเห็นเค้าในสภาพเหมือนบิ๊งบิ๊งด้วยค่ะ
ตอนนี้สตีเฟ่น 3 ขวบกว่าแล้ว หวังว่ามันจะอยู่กับต่ายไปนานๆ
ปิดท้าย ด้วยน้องหมาของต่าย รักกกที่สุดเรยเจ้าตัวนี้
nong_tai
Hello ! I'm Tai,24 years Old Nice to meet you Guy ^^ Contact me ... Facebook - Nong Taii PornsuDa Instagram - iamnongtai
FULL PROFILE
พกจีบันไว้ใกล้ตัว
อ่านเรื่องที่ชอบ คุยกับเพื่อนต่อได้ในแอป
Discussion (20)
เราก็เป็นคนรักกระต่ายเหมือนกันค่ะ เลี้ยงมาอยู่หลายรุ่นเลยทีเดียว
ปัจจุบันตัวที่เจ็ด อายุ 9 ปีแล้วคร้าาา ชื่อ เพอร์ซี่ เรารักมากถึงมากที่สุดดดด
เราเข้าใจความรู้สึก จขกท ค่ะ เพราะกระต่ายตัวก่อนๆที่เคยจากเราไป เราก็เสียใจใช่ย่อย
ขอเล่านะค่ะ ถ้าจะนับประสบการ์ณเล็กๆของกระต่ายเราก็มี
ตัวแรก จูจี้ -ไม่ตายให้คนอื่นไปดูแล เพราะโตแล้วตัวใหญ่ไป ดูแลยาก
ตัว 2 แฮรี่ -พี่อุ้มขึ้นมาแล้วทำหล่น ตาย T^T
ตัว 3-4 เนปจูน-ลาล่า -ให้คนอื่นไป
ตัว 5 เพอร์ซี่(1) - ตัวนี้รักมากกกๆ น่ารักแสนรู้ ถึงแม้ใครจะบอกกระต่ายโง่ก็ตาม แต่ตกบ่อน้ำที่บ้านตาย งือๆๆ เรารักมากเลยยตัวนี้ T^T
ตัว 6-7 เพอร์ซี่(2) และ ปิ๊ป -ซื้อมาให้คล้ายเพอร์ซี่ตัวก่อนมากที่สุดและตั้งชื่อเดิม เพราะเรารักเพอร์ซี่ตัวก่อนมาก ที่บ้านกลัวเราทำใจยังไม่ค่อยได้ เพราะยังเด็กด้วย
ตอนนี้ปิ๊ปจากไปแล้ว เราเสียใจมากก ตอนนั้นร้องไห้ทั้งคืน วันต่อมาไป รร ก็ซึมๆนิดๆ ตอนนี้เราเหลือแต่ เพอร์ซี่ ซึ่งอายุ 9 ปีแล้ว เราก็จะดูแลเค้าให้ดีที่สุด ให้เค้ามีความสุขและสบาย จะได้อยู่กับเราไปนานๆ :)
เนื่องจาก ประตูรีโมทที่บ้านรวนค่ะ ประตูเปิดเอง ไม่มีใครอยู่บ้าน หมาจรจัดเข้ามากัดค่ะ เลี้ยงปล่อยอิสระในสนามหญ้า
เสียใจมากจนวันนี้ก็ยังร้องไห้อยู่เลย "ชูการ์" กระต่ายเค้าอายุ 8 ปีแล้วค่ะ ผ่านอะไรกันมาเยอะมาก เคยเป็นไข้ ก็รักษากันจนหาย เคยเป็นเป็นเนื้องอก เป็นตาอักเสบ หมอก็ทุ่มเทรักษากันเป็นหมื่น จนตอนนี้หายดี สบายดีทุกอย่าง ไม่คิดว่าอยู่ดีๆ จะเกิดเหตุการณ์ประตูรวนได้ ไม่อย่างนั้นเค้าคงจะอายุยืนมากๆค่ะ TT คิดโน้นคิดนี่ร้องไห้อยู่ทั้งวัน
เสียใจด้วยนะคะ
น้องยังเด็กอยู่เลย คราวหน้ารอให้หย่านมก่อนะคะ น้องจะได้มีภูมิอยู่กับเราได้นานๆ
ของเรามันชื่อ เจ้าฟีฟ่า อ่า ก้มันชอบปีนกรงออกมาดูบอลอ่า(ตอนช่วงที่เค้าแข่งบอลโลกกันอ่ะ)
ฉลาดมากๆเลย คิดถึงมันจังเลยยย T^T