มีเรื่องปรึกษาค่ะ...เกี่ยวกับการดัดนิสัยเด็ก

คือ....เด็กที่พูดถึงเนี่ย เป็นหลานของเราเองค่ะ...
ปีนี้อายุ 16 ย่างเข้า 17 ปีแล้ว....
เป็นลูกของลูกพี่ลูกน้องเรากับลูกจ้างที่บ้านเราเอง....

ตอนเด็กๆครอบครัวรักและเอ็นดูเด็กคนนี้มาก...เพราะสงสาร...ที่ลูกพี่ลูกน้องเรามันเลว...(พ่อของเด็ก)
ก็ยังคงรับให้แม่ทำงานต่อไป.....

ตอนที่เด็กคนนี้ยังเล็กๆ พวกลูกจ้างคนอื่นๆต่างก็เอาใจ....เวลาทำไรผิดก็ไม่ค่อยจะว่า เข้าข้างตลอดเวลา
พอโตขึ้นนิสัยจึงเสีย....

หลานคนนี้อายุห่างกับน้องสาวคนที่สองของเรา 1 ปี..และน้องคนเล็ก 3 ปี

ตอนที่ยังเล็กๆ พฤติกรรมยังไม่ค่อยเลวร้ายเท่าไหร่
แต่พอเริ่มเข้า มัธยม....นิสัยกลับแย่ลง และรุนแรงขึ้นทุกปี....

ตอน ม.3 เคยทะเลาะกับแม่รุนแรงเรื่องที่ขอไปเที่ยวแต่แม่ไม่ให้เที่ยว..(ตอนนั้นเปนเวลาหลังเลิกเรียน กลับมาถึงบ้านแล้ว..)
เมื่อแม่ไม่ให้ ก็วิ่งออกจากบ้าน....มีลูกจ้างคนนึงในบ้านเห็นว่า หนีไปขึ้นรถกระบะที่มีผู้ชายคนนึงเปนคนขับ...
ในใจ..โดยส่วนตัวที่ได้ยินเสียงเรื่องนี้เปนครั้งแรกแล้ว รู้สึกแย่มาก.....ผู้ชายคนนั้นเปนใคร? หลานเราเกี่ยวข้องอะไรด้วย?

พ่อของเราอนุญาตให้นอนภายในตัวบ้านได้..ปกติกลุ่มลูกจ้างจะให้นอนส่วนนอก...
หลังจากที่เด็กคนนี้มาอาศัยในบ้าน...ของของเราหายตลอดค่ะ
บางครั้ง เครื่องปริ๊นก็มีกระดาษติดอยู่ พอเอาออกมา เปนบทความอะไรก็ไม่ทราบ..ไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่ของน้องเรา..พ่อแม่ก็ใช้ไม่เปน แล้วของใคร??

นาฬิกายี่ห้อ Guess ของน้องเรา...มันลืมไว้ในห้องด้านล่าง...ส่วนที่อยู่ใกล้ห้องนอนของหลานคนนี้...
พอวันรุ่งข้น น้องรีบลงมาหยิบ..ปรากฏว่าหายไปแล้ว...

หนังสือนิตยสารญี่ปุ่นหายไปเยอะมาก....
เคยจำได้คาหนังคาเขารอบนึง....แต่มันก็ไม่ยอมรับ...อ้างว่าเปนของเพื่อน...
อ้างทุกอย่างที่ทำให้ตัวเองรอด....

เคยแม้กระทั่ง....แกล้งเปนลม...(ซึ่งเราจับได้ว่ามันแกล้ง....แต่มันก็ไปพูดอ้อนแม่มันให้เชื่อว่ามันเปนลมจิง...)
ด่าว่าแม่ตัวเองแทบทุกวัน....แต่มักจะเปนลับหลังพ่อกับแม่ของเรา...

คือ..แรกๆ พ่อเราจะเอ็นดูเด็กคนนี้มาก...จนมันเข้าใจว่ามันมีอภิสิทธิ์ภายในบ้าน...
พูดจาแดกดันเรากับน้อง  ทำเปนเมินแม่เรา... ให้ทำงานอะไร มันย้อนใส่ว่า มันทำแล้วไม่ได้เงิน ทำไมต้องทำ...

ขนาดเรื่องที่มันผิด เหนกันต่อหน้าต่อตาหน่ะค่ะ.....พอเข้าไปถาม มันก็บอกว่าไม่ได้ทำ...

ชอบทำตัวเปรียบเทียบและพยายามเลียนแบบเรากับน้องซึ่งเป็นลูกของนายจ้าง...
เวลาใครพูดไรขัดใจไม่พอใจ ก็ลงไปดิ้นที่พื้นร ทำเปนชัก..ร้องไห้กระวนกระวาย น้ำลายยืด..(เคยเหนครั้งนึง รู้สึกสมเพชแบบสุดๆ)

เวลาจะเอาอะไรก็จะไม่อ้อนแม่...แม่ขา...แม่ทำนี่ให้หน่อยนะคะ... แม่..หนูอยากได้อันนั้นอันนี้...
แต่พอลับหลังพ่อกับแม่ของเรา...(วันนั้นมันไม่รู้ว่าเราอยู่บ้าน..) มันขออะไรแม่ไม่รู้ แล้วแม่ไม่ให้
มันกล้าตะโกนใส่หน้าแม่ตัวเอง...(พอดีว่าได้ยินเสียง เลยออกไปยืนดูตรงดาดฟ้า...)
แม่ !! ทำงี้ได้ไงห๊ะ? ก็หนูจะเอา  แม่มีสิทธิ์ไร???? ..สารพัดคำพูดที่จะโถมเข้าใจแม่ตัวเอง...

เรายังสงสัยว่า....ทุกครั้งที่แม่เราต่อว่าในเรื่องพฤติกรรม....มันคงเขียนด่าแม่เราไว้ในสมุด..
เพราะเราเคยแอบย่องตามขึ้นไป...เหนมันโยนกระเป๋ากระแทกไม่พอใจ..แล้วหยิบสมุดขึ้นมาเล่มนึงเขียนอะไรสักอย่าง
พอเราเรียก มันรีบเอาไปซ่อน....

เวลามีปันหากับเรากับน้องเรา.....แบบว่มันทำผิดเราต่อว่า...
พอมีปันหา มันก็ร้องห่มร้องไห้ พูดทุกอย่างที่เราทำ แต่ไม่บอกว่าทำไมถึงโดน... ไม่บอกว่าระวังที่เราต่อว่า...ทำอะไรใส่เราบ้าง...

ล่าสุด มันโดนน้องสาวคนที่สองของเราตบค่ะ....
อันนี้เราก็ไม่เหนด้วยหรอกกับเราใช้กำลัง....แต่หลานคนนี้เคยพูดท้าทายน้องเรามาหลายรอบแล้ว....
แว่บนึงเราก็สะจัยนะ....มันจะได้รู้ว่าเราพูดแล้วทำจิง อย่ามาลองดี....
หลังจากโดนตบ..มันพูดแดกดันน้องสาวเรา....(เราเหนเหตุการณ์ทั้งหมด...แต่มันไม่รู้ว่าเรามองอยู่...เราไม่เข้าไป เพราะเด๋วมันจะหาว่าสองรุมหนึ่ง ให้เคลียร์กันเอาเอง....)
มองน้องเราด้วยหางตา ชักสีหน้าใส่....

หลังจากนั้นเด็ดค่ะ....พอพ้นจากเหตุการณ์นั้นไป...
มันเข้าไปในห้อง ..ร้องไห้ให้ดังที่สุดเท่าที่จะดังได้.....เราเรียกมันออกมา มันไม่ออก..ร้องจะเปนจะตาย....
พอดีว่าพี่สาวเรียกให้เราไปซื้อของเปนเพื่อน....พอกลับมาก็เลยถามพี่ชาย...ว่าเปนไง
พี่เราบอกว่า.....ตอนที่เอากุญแจไขเข้าใจ มันลงไปดิ้นกับพื้น พูดพึมพัมๆ อย่าตีหนู ๆ ...(เหอๆ...น่าจะลงไปดิ้นตั้งแต่ตอนโดนตบนะ...ทำไมตอนนั้นยังพูดจาหาเรื่องได้.....บีบแขนน้องเราได้...พอผู้ใหญ่คนอื่นมาก็มาทำเปนกลัวสุดขีด เหมือนโดนน้องเรากระทืบมา -_-")

พอผู้ใหญ่ถาม....มันพูดค่ะ....แต่พูดว่า.....หนูพยายามดีที่สุดแล้ว....แต่คนอื่นเขาไม่เหนว่าหนูดี...หนูมันก็แค่ลูกคนใช้... <<<พูดแค่นี้...
น้องสาวเราโกรธมากๆ....มันไม่พูดว่าทำไมมันถึงโดนต่อว่า....ทำไมถึงโดนตบ....
อ่อ..เรากับน้องมีศักดิ์เปนน้านะคะ...

น้องเราโดนมันทำสันดานเลวๆใส่มาตลอดตั้งแต่....6 ปีก่อน... มันทนมาตลอด
วันนั้นมันทนไม่ไหว.....โดนพูดจาไม่ดีใส่ พฤติกรรมแย่ๆใส่ พูดดีด้วยก็แล้ว มันก็ทำลอยหน้าลอยตา....น้องเราเลยซัดไป 1 เพี๊ยะ -_-"

เรื่องของเด็กคนนี้มีเยอะมากๆ  ๆ ๆ ๆ ๆๆ  พิมออกมาคงยาวยืด......
เคยปรึกษา..เพื่อนว่าทำไงดี...สงสารแม่มัน....(แม่ดีมากค่ะ....ขยันทำงาน...แต่เสียอย่างเดียว...เรื่องลูก..ผิดถูกไม่รู้ กุเข้าข้างลูกกุไว้ก่อน..ประมานนั้น -*-.....เคยไม่พูดกับพ่อเรา...เพราะพ่อเราตีสั่งสอนลูกของมันที่ทำตัวแย่...)
เพื่อนบอกมาว่า...ไม่ต้องสนใจ พยายามไป...ก็เท่านั้น..เด็กคนนี้ยากแล้วล่ะ....
คงจะรู้ตัวว่าตัวเองไม่ดีก็ตอนชีวิตมันเละเทะแล้ว....ได้แต่รอดูต่อไปเท่านั้น....

ที่เขียนมานี้..อยากถามเพื่อนๆพี่ๆน้องๆหน่ะค่ะ....ว่ามีวิธีอะไรบ้างมั้ยคะ....
ที่จะทำให้เด็กคนนี้มีพฤติกรรมที่ดีขึ้น....