แก้ปัญหาความรักที่กำลังจะจบที

มันจะบั่นทอนจิตใจไปเรื่อยๆจนเราไม่รู้ตัวแล้วว่ารักเค้ารึเปล่า แต่มีคนพูดกับเราว่าถ้าต้องถามตัวเองว่ารักเค้าไหม นั่นแปลว่าเราคงมีคำตอบลึกๆในใจอยู่แล้ว แรกๆมันอาจจะยากมากและทรมาน แต่สุดท้ายมันคงผ่านพ้นไปได้ค่ะ เราเองก็เป็นแบบนี้แต่ไม่มีเรื่อผู้หญิงอื่นอะไรนะคะ แต่เรื่องความใส่ใจและเรื่องความคิดต่างๆมันไม่ตรงกันมากขึ้นทุกที ดูแลไม่เหมือนเดิม ถามตัวเองว่าคาดหวังมากไปไหมเราก็มีสิทธิจะหวังนี่นา แล้วทำไมเมื่อก่อนทำได้เดี๋ยวนี้ถึงทำไม่ได้ไม่เข้าใจผู้ชายเลยจริงๆ แต่พอเราเริ่มห่างเค้าก็เหมือนจะพยายามทำดีกับเรามากขึ้น แต่ใจเรามันไปซะแล้ว เสียใจมาตลอดจนชินและรักไม่เท่าเก่าแล้ว อายุก็มากขึ้นทุกทีเราเหนื่อแล้ว เราอยากเจอคนที่เค้าพร้อมจะดูแลเราจริงๆ เราเลยเดินออกมาตอนนี้ก็สามอาทิตย์แล้วพยายามที่จะไม่โทรหาเค้าพยายามไม่คิดถึง ความผูกพันธ์มันยังตัดกันไม่ได้ง่ายๆ แต่เราก็สงบใจมากขึ้นกว่าตอนที่คบกันแล้วทะเลาะกันตลอด ขอให้แข็งใจไว้ค่ะ เป็นกำลังใจให้ สู้ไปพร้อมๆกันนะคะ

เข้าใจว่าน่าจะมาจากความผูกพันนะคะ ถ้าอยากได้วันเวลากลับมา ต้องใจแข็งให้เป็นค่ะ เงียบไปเลย ไม่ต้องติดต่อเค้าอีก ถ้าเค้าโทรมาต้องเกิน x สายถึงจะรับ (กำหนด x เอาเอง แต่ของเราจำไม่ได้ค่ะนานแล้ว แต่ลงท้ายด้วยสิบแน่นอน)

พอรับสายก็ให้ถามคำตอบคำค่ะ ฟังดูกวนนะ แต่ทำไปก่อน ถ้าเค้าทนไม่ได้ เค้าจะยอมเราทุกอย่าง เราก็กำหนดเงื่อนไขเอาเองน่ะค่ะ ขึ้นกับความพอใจ แต่ต้องใจร้ายนะคะ ยากๆหน่อย เช่น อยากกินข้าวกับชั้นหรอ แต่ชั้นไม่อยากกินข้าวกับเธออ่ะ อืม..อยากเจอก็ลองชวนมาแล้วกัน วันนี้มีธุระ พรุ่งนี้ไม่ว่าง มะรืนมีนัดแล้ว บลาๆๆ (แต่ต้องมีสักวันที่ไปเจอเค้านะคะ)

ถ้าเค้าปรับตัวได้ เค้าจะมีความเกรงใจเรามากขึ้น จะไม่กล้าทำเราเสียใจอีก เค้ากลัวเสียเราไป เพราะเราไม่ใช่ของตาย ถ้าคิดจะรักต้องดูแลค่ะ กรณีเราคือ เราเอือมที่เป็นฝ่ายรอ เป็นฝ่ายพร้อมจะไปกับเค้าเสมอ กลับกันก็เสียน้ำตาไปเยอะ เบื่อ แต่ก็รัก จริงๆ ก็ไม่รับโทรศัพท์เค้ามาหลายวันแล้ว คิดถังวันเวลาเก่าๆ แต่ก็อยากดูใจเค้า คือถ้าคืนดีกันง่ายๆ เผลอนิดเดียวก็จะเหมือนเดิมอีก เลยลองวิธีนี้ดูค่ะ

>>>>>ปล. แต่ต้องเด็ดเดี่ยวนะคะ เดิมพันคือ ถ้าเราใจร้ายแล้วเค้าไม่รักจริง เค้าจะเบื่อ และรำคาญจนไม่ติดต่อเรามาอีกเลย ก็ถือซะว่าเราจะได้ไปเจอคนที่รักเรามากกว่านี้นะคะ<<<<

ทนต่อไปก็ปวดหัวเปล่าๆค่ะ เราเคยเจอแบบนี้เหมือนกัน

พอเลิกกันแล้ว รู้สึกชีวิตนี้มีความสุขเว่อร์ 

สู้ๆนะคะ จขกท. รักตัวเองให้มากๆนะคะ 

เคยเจอเหมือนกันคะ :') 

รักเขายอมเขามาก คบกันมาสี่ปี นับได้เลยว่า เขาขอโทษเรากี่ครั้ง ปีแรกๆก็หวานป่านน้ำตาลหยุด แต่หลังๆมา เชื่อไหมคะว่า เราเหมือนคนบ้า ปวดหัว ไมเกรน เครียด มาหมดเพราะคนคนนี้  ร้องไห้ทุกวัน ไม่มีวันไหน ที่จะไม่ร้องไห้เลย เป็นอย่างงี้มาตลอด สองสามปี 

แทนที่เราจะไปแต่เราเลือกจะทน ทรมาณมาก สุดท้ายเขาบอกเลิกเราไปมีคนใหม่ และ ก็ยังบอกว่าเราเป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องตัดสินใจเลิกกับเรา สรุปสั้นๆ ว่าเราผิด[ซะงั้น ?] ช่วงแรกๆที่เลิก กินข้าวไม่ลง 
ร้องไห้ตลอดเป็นเวลา 1 เดือน 

แต่สุดท้าย พอตัดใจได้ เชื่อไหมคะ ว่า อะไรๆมันก็ดีขึ้น จิตปลอดโปร่ง รู้สึกสบายยที่ชีวิตไม่ต้องขึ้นอยู่กับใคร ไม่ต้องมานั้งทุกข์ใจในเรื่องไม่เป็นเรื่อง และรู้สึกว่า ตูไม่มีเขา ใช่ว่าจะเป็นไรไป ชีวิตก็อยู่ได้ แถม สบายใจกว่าด้วยแหน่ะ 

ปัจจุบัน มีรักใหม่ เขาดูแลดี มีความสุขมาก

ฉะนั้น คิดให้ดีนะคะ เลือกจะทน หรือ เลือกจะไป ชีวิตคุณไม่ได้มีแค่นี้ โอกาส ที่จะเจอคนดีดีพร้อมดูแลคนนั้นมีอีกถมนะคะ สู้! สู้!