ใครเคยมีประสบการณ์สูญเสียคนรักบ้างคะ ??
Oao4Discussion (4)
ตอนมอสาม เสียคุณตาไปค่ะ เป็นตาหลานที่เป็นคู่กัดกันมาตลอด เถียงกันตลอด ตาเราเป็นมะเร็งลำไส้ตอนนั้นจากเด็กที่ชอบเถียงก็ไม่เคยเถียงเลย ตาเราเป็นอัพพฤกษ์ก่อนเสียชีวิต เราก็พยุงตาเราไปโน่นไปนี่ ตื่นมาเห็นตานอนตกเตียง คือเขาพยายามจะลงจากเตียง แต่เขาทำไม่ได้ นอนก้มหน้าอยู่ใต้เตียง เราได้ยินเสียงวิ่งลงมาดูเห็นเขานอนคว่ำนอนกับพื้น รีบพยุงขึ้นเตียง แล้วแม่เราเลยเอาเตียงออก เหลือแต่ที่นอนเขาจะได้ไม่ตกเตียง เราทำให้เขาทุกอย่าง ตาเรียกเราทุก 5 นาทีเหมือนเขาคงเหงา เราไม่เคยเถียงไม่เคยบ่น รีบมาดูเขาตลอด เรายังจำวันที่เขาให้เรา 20 บาทบอกว่าให้เป็นค่าช่วยดูแล เราบอกว่าไม่เอาหรอก ตาเก็บไว้เถอะ แต่เขาก็ให้จนได้ (เอาไปซื้อหนมหมดเกลี้ยง) สุดท้ายอาการก็ค่อยๆกำเริบและเป็นอัมพาต ขยับไม่ได้ทั้งร่างกาย และเสียชีวิตที่โรงพยาบาล เราทำดีที่สุดแล้ว เราพยายามทำทุกอย่างที่เด็กอายุ 15 จะทำได้ เราทำสุดความสามารถแล้ว ทุกวันนี้ผ่านมา 6 ปี ตาก็ยังอยู่ในใจเรามาตลอด โต๊ะอ่านหนังสือยังมีรูปตาเก็บไว้ ตาคือ 1 ในความทรงจำดีๆที่เล่าทีไรก็มีน้ำตาแห่งความคิดถึง
ช่วงสงกรานต์ปี 55 ค่ะ เราสูญเสียเพื่อนชายที่สนิทกันมาก วันเกิดเราติดกัน เค๊า 22 เรา 23 มี.ค. ละมีความคล้ายกันเกือบทุกอย่างค่ะ ทั้งนิสัย ทั้งความคิด เหตุการณ์ต่างๆ จะคล้ายกันมากๆ มีอะไรก็จะปรึกษากันตลอดๆ บางครั้งรู้สึกเหมือนฝาแฝดค่ะ เราคุยกันทุกวันจนรู้สึกอาจจะมากกว่าเพื่อนอีก และสัญญาว่าจะเจอกัน จะไปเที่ยว ไปไหว้พระด้วยกัน เราได้คุยกับเค๊าครั้งสุดท้ายวันที่ 14 เม.ย. ซึ่งปกติเค๊าไม่เคยบอกลาก่อน แต่วันนั้นเค๊าบอกลาก่อนด้วยอ่า
.
.เราให้กำลังใจจขกท.นะคะ ช่วงแรกๆ ก็ร้องไห้ให้เต็มที่เลยค่ะ แต่ก็อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะคะ ถ้าจขกท.เข้มแข็งดูแลตัวเองได้ วิญญาณของแฟนคุณก็จะมีความสุข หมดห่วง ละไปสู่ภพภูมิของเค๊าอย่างไม่มีห่วงค่ะ
เคยค่ะ เสียคุณพ่อไปเมื่อปีที่แล้ว ก่อนเปิดเทอมพอดีค่ะ T^T
เราก็เคยเสียค่ะ ตอนแรกคิดว่าคงอยู่ไม่ได้ แต่สุดท้ายเวลาจะรักษาทุกอย่างค่ะ แรก ๆ ก็เสียใจค่ะ ร้องไห้ให้พอ สุดท้ายเราต้องรู้จักปล่อยเค้าไปค่ะ ต้องปล่อยเค้าไป ... ไม่มีใครช่วยเราได้ค่ะ เรื่องนี้อยู่ที่เราต้องช่วยเหลือตัวเองล้วน ๆ เสียใจเลยค่ะ เสียใจให้พอ