ขอกำลังใจหน่อยนะคะ

เราคิดว่าผู้ชายควรใส่ใจกับความรู้สึกของจขกท. ให้มากกว่านี้ ถ้าลองปรับความเข้าใจกันแล้วอะไรๆไม่ดีขึ้น ก็ควรจะปล่อยเค้าไปค่ะ ไม่อย่างนั้นเราเองต้องเจอกับเหตุการณ์ทำนองนี้อีกหลายต่อหลายครั้ง แล้วก็เจ็บปวดอยู่คนเดียว ของอย่างนี้มันขึ้นอยู่กับวุฒิภาวะของอีกฝ่ายด้วยนะคะ

เราเข้าใจความเสียใจของจขกท. นะคะที่บอกว่าครั้งแรกเข้าใจว่าผู้ชายคนนี้น่าจะดูแลเราได้ แต่สุดท้ายก็เป็นแบบนี้ เราเองก็เคยมีมุมมองแบบนี้กับความสัมพันธ์ที่พึ่งจบไปเหมือนกัน ต่างกันตรงที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกันกับเค้า เพียงแค่คุยกันเฉยๆ ประสบการณ์เรามันบอกว่า Time will tell ค่ะ คนที่เหมือนดีกับเรามากๆในตอนแรก ไม่ได้แปลว่าเค้าจะร้ายหรือละเลยเราไม่ได้ในโอกาสต่อมา แต่แฟนของจขกท. อาจจะไม่ได้เป็นแบบนี้ในท้ายที่สุดก็ได้นะคะเราแค่แชร์เชยๆ

ส่วนเรื่องอยากกลับไปหาคุณแม่ เราคิดว่าในฐานะแม่แล้ว หากท่านทราบว่าจขกท. เสียใจ คุณแม่คงอยากให้จขกท. เล่าให้ท่านฟัง เพื่อที่ท่านจะได้ช่วยแบ่งเบาความเจ็บปวดของลูกสาวมากกว่าที่อยากจะให้ลูกสาวเก็บไว้คนเดียวเพราะกลัวตัวเองเป็นห่วงนะคะ

ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ

ถ้าไปหาคุณแม่ไม่ได้ ลองไปเที่ยวกับเพื่อนๆของ จขกท ดูสิคะ จะได้หายเครียด ยังไงเราก็ต้องยืนหยัดด้วยตัวเองให้ได้ไม่ว่าจะมีเค้าหรือไม่มี สู้ๆนะคะ  

คุณ by ary  ขอบคุณมากนะคะ จะพยายามเข้มแข็งมากกว่านี้ 

คุณ  by mtfnmtfn  คิดอย่างนั้นนะคะ  แต่ติดที่มีงานต้องรับผิดชอบ และไม่อยากให้แม่รู้ว่าเรากำลังเสียใจ เรารู้ว่าแม่จะเสียใจมากกว่าเราอีก เหมือนทำอะไรไม่ได้ต้องทนไปเรื่อยๆ