สวัสดีค่ะ ชื่อปามนะคะ จริงๆเราคิดมาสักพักนึงละ แถมคนรอบตัวหลายๆคนก็อยากให้ลองเขียนเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้อื่น ที่มีความคิด เคยผ่านวิกฤตทางความคิดมาแบบเรา ให้ก้าวผ่านและเป็นดั่งเราที่สง่างามได้ในทุกวันนี้ แต่ก็ไม่ทำซักที เพราะยังติดกรอบความคิด ติด Mind Set ที่ว่า

 "ฉันยังดีไม่พอ รอให้ฉันดีกว่านี้ก่อนได้ไหม แล้วฉันน่ะเหรอจะเป็นแรงบันดาลใจให้ใครได้กัน?" 

​แต่พอวันนี้ก้าวข้ามผ่านความคิดนั้นมาได้แม้จะยังไม่ 100% ก็ตาม แต่มันทำให้เราค้นพบสิ่งที่สำคัญว่า แม้เราจะยังไม่สมบูรณ์แบบ แต่มันคือการเปลี่ยนแปลงอย่างมากที่เกิดขึ้นกับเราซึ่งเราควรภูมิใจในตัวเอง และควรแบ่งปันเพื่อเป็นกำลังใจเล็กๆ ที่สร้างแรงขับเคลื่อนไม่มากก็น้อยให้คนที่เคยอยู่ในจุดเดียวกัน ลุกขึ้นมาทำอะไรซักอย่างกับตัวเองให้ดีขึ้นกว่าเดิม 

​เริ่มแรกเลย เมื่อก่อนปามเคยอ้วนมากถึง 110 กิโล! 

​ใช่ค่ะ เคยหนักสุดๆเป็นร้อยโล ในช่วงที่กำลังใกล้จะเรียนจบ ตอนนั้นเนี้ยใจอยากเปลี่ยนแปลงมาก อยากผอม เคยกินยาลดน้ำหนัก เคยอดอาหาร เคยกิน 500แคลต่อวัน จนสุดท้ายมันก็โยโย่ไป โยโย่มา จนเป็นร้อยโลอย่างที่บอก
​

จนช่วงเรียนจบเนี้ย ก็จบมาแบบอ้วนๆค่ะ ความฝันที่อยากใส่ชุดรับ ปรญ. สวยๆ ดูดี ล่มสลายค่ะ เป็นได้แค่ฝัน เพราะความจริงก็อ้วนเป็นร้อยโลอยู่ดี ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองได้
ตอนนั้นรู้สึกยอมแพ้แล้วค่ะ คิดว่าคงผอมไม่ได้แล้ว

จนช่วงเริ่มทำงานค่ะ ก็เป็นผู้หญิงอีกคนนึงที่มีปัญหา ทั้งด้านความคิดและร่างกาย ดูแลตัวเองไม่เป็นและไม่คิดดูแลด้วย

"Mind Set พังและบิดเบี้ยว" คิดเสมอว่าเออก็ฉันไม่สวยไงฉันก็ไม่จำเป็นต้องดูแลตัวเองปล่อยมันไปอย่างนี้เนี่ยแหละ ทำยังไงมันก็ไม่มีทางสวยขึ้นมาหรอก ฉันไม่ใช่คนสวย อ้วนก็อ้วน ดำอีก
แต่ถามว่าใจลึกๆนั้นอยากสวยอยากดูดีมั้ย ไม่ใช่แค่ปามนะคะ ปามคิดว่าทุกคนนั่นแหละที่อยากจะสวยแต่อยู่ที่ว่าความอยากนั้นน่ะ มันคือยากขนาดไหน แค่อยากที่เป็นความคิดหรืออยากจนกระทั่งอยากลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ซึ่งบอกได้เลยนะคะปามน่ะ คืออยากแบบแรกค่ะ แค่อยากที่เป็นความคิด แต่ไม่กล้าที่จะลุกขึ้นมาทำอะไรให้ตัวเองดีขึ้น
ง่ายๆสั้นๆคำเดียวเลยค่ะ "ขี้เกียจ" 

จนกระทั่งวันนึงนะคะ ก็ได้มีพี่ที่รู้จักกันมาเตือนสติ ทำทำให้เราคิดที่จะเปลี่ยนตัวเองค่ะ

เค้ามาเตือนเราค่ะว่าเราควรลดน้ำหนักหนักได้แล้ว ถึงแม้ว่าจะเพิ่งอายุ 20 ต้นๆแต่สภาพร่างกายมันเลยไปไกลแล้ว ซึ่งมันเป็นเหมือนการจุดประกายความคิดที่เราลึกๆคิดไว้เหมือนกันว่า ร่างกายเรามันไม่โอเคถ้ามองข้ามความสวยงามไป ร่างกายเรานั้นโคตรแย่ เป็นทอมซินอักเสบ เป็นกรดไหลย้อน เสี่ยงเป็นเบาหวาน เป็นภูมิแพ้ เป็นอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้เป็นอุปสรรคในการใช้ชีวิตและการทำงาน
เราเลยเริ่มคิดที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองค่ะโดยมีพี่เขาคอยให้กำลังใจและให้ความรู้เดินไปพร้อมกับเรา มันทำให้เรารู้สึกว่าหลังจากนี้ตลอดระยะเวลาในการที่เราอยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง เราไม่ได้สู้ไปตัวคนเดียวเรามีคนอยู่ข้างๆ support เราเสมอคอยให้กำลังใจและผลักดันเราไปให้ถึงที่สุด


ซึ่งเราคิดว่า การที่ใครซักคนอยากเปลี่ยนแปลงตัวเองนั้น ถ้าเค้ารู้สึกว่าเค้าไม่ได้อยู่ระหว่างทางที่เดินคนเดียวมันจะทำให้เขาไปได้ไกลและไปได้นาน เรื่องลดน้ำหนักก็เหมือนกันค่ะจริงๆถ้ามีเพื่อนร่วมลดไปพร้อมกันมันจะดีมากเลยล่ะ

จากวันที่เราตัดสินใจ เราก็เริ่มทำทันที โดย การคุมอาหาร กินข้าวให้ครบ 3 มื้อและทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ โดยที่ต้องมีความเข้าใจเกี่ยวกับ bmr และระบบเผาผลาญของร่างกายด้วย รวมถึงต้องเข้าใจเรื่องสารอาหารที่ร่างกายต้องการด้วยนะคะ ระหว่าง อาหารกับสารอาหาร ไม่เหมือนกัน

ส่วนมากเนี่ยอาหารที่เราทานนะคะ เราจะเน้นเป็นพวกโปรตีน ถ้าจากที่หาง่ายๆเลยคือไข่ต้ม แล้วก็พวกอกไก่จะเน้นผัดกับน้ำ จะไม่ค่อยใช้น้ำมัน ถ้าอยากทานเมนูทอดจริงๆ จะทอดด้วยน้ำมันมะกอก ด้วยปริมาณที่น้อยมาก ข้าวแนะนำให้เป็นข้าวกล้องนะคะ
แกงจืด แกงส้ม ต้มยำ แนะนำให้ทานเพราะเป็นเมนูอาหารไทยที่ลดน้ำหนักได้ดี  

การออกกำลังกายของเรานะคะ เราเน้น เดิน ค่ะเพราะการเดินเนี่ยจะเป็นการเบิร์นไขมันได้ค่อนข้างดีสำหรับคนที่มีน้ำหนักตัวเยอะ ซึ่งคิดสภาพนะคะถ้าให้เราที่มีน้ำหนักตัว 100 กว่าโลไปวิ่ง หัวเข่าข้อเข่าเราจะรับไหวได้มากแค่ไหน คงเสื่อมก่อนพอดีจริงไหมคะ
และอีกอย่างการเดินเนี่ยเป็นการออกกำลังกายที่ง่ายที่สุดแล้วค่ะ เพราะในแต่ละวันเราเดินกันเยอะมาก หรือถ้าใครไม่ค่อยได้ขยับตัว การเดินเนี่ยก็ดูเหมือนจะเป็นทางเลือกในการออกกำลังกายที่ง่ายที่สุดแล้วเหมือนกัน
ทำง่ายทำได้ทุกที่และทำได้ในชีวิตประจำวันทุกวันค่ะ


พอถึงจุดๆนึงนะคะเราจะเริ่มรู้สึกว่าร่างกายของเราน่ะมีการพัฒนาขึ้นเล็กน้อย เราเลยเริ่มเวทเทรนนิ่งเพิ่มค่ะ ทำเองที่บ้านเรียนรู้เอาจาก YouTube และตามสื่อโซเชียลต่างๆค่ะ