ถามคนที่เคยไปเรียนต่อต่างประเทศค่ะ

ตอนนี้อย่ แคนาดาค่ะ มาตอนแรกก็ตื่นๆหน่อย มันลยสนุก เพราะอะไรก็แปลกไปหมด มีให้เรียนรุ้ให้ลอง เยอะแยะ ตอนนี้สิ พออยุ่ตัว เริ่มเหงา เริ่มคดถึงบ้านละ ยิ่งเจออากาศลบ สามสิบ องศา พร้อมลมนี่จะบ้าตาย แต่ว่า พอเริ่มชิน เริ่มเข้าที่เข้าทางเริ่มมีเพื่อน เริ่มปรับตัวกับภาษาได้ ก็สนุกค่ะ

ตอนนี้เราเรียนอยู่อเมกาคะ ความรู้สึกตอนแรกมาเนี่ย ไม่เหงาหรอกนะคะ ตอนเรามาเดือนแรกๆมันจะงงหน่อย แต่จะบอกเลยว่า สนุกคะ ตอนแรกๆเรามาไม่ทำงานคะ อยู่กับโฮส แต่ตอนหลังประมานเดือนที่5 เราเรื่มทำงาน เก็บเงินเอง ออกมาอยู่เอง จากที่เป็นคนขี้เกียจ อยู่เมืองไทย จากที่ไม่เคยทำอะไรเอง มันก็ต้องทำ ลำบากนิดหน่อยคะ จากคนที่เกาะพ่อ แม่ มาตั้ง 19 ปี ตอนนี้เลิกเป็นชาวเกาะแล้ว สรุปว่า
"ลำบากแต่สนุก และ เห็นคุณค่าของตัวเอง" เท่านี้แหละคะ

พ้น วัยเรียนมาแล้วค่ะ แต่เท่าที่เห็นและรู้จักน้องสาวคนนึง ไปเรียนต่อที่ไทเป ค่ะ น้องเค้าอยู่ลำปาง ค่ะ พ่อกับแม่ โอนเงินให้ใช้ เดือนๆนึง ก็ไม่มากเท่าไหร่นะคะ แต่เรื่องค่าเล่าเรียนอันนี้ไม่ได้ถามค่ะ เหตุที่น้องเค้าเลือกมาที่นี่ไม่ไปจีน เพราะค่าครองชีพค่ะ ถูกว่าจีน สภาพอากาศก็ไม่ได้โหดร้ายมาก คือนเหมือนใช้ชีวิตเรียน เมืองไทยบ้านเราค่ะแต่มาที่นี่ได้แถมคือ ภาษา น้องเค้าภาษาจีนดีกว่าเราอีก เค้าว่ามาเรียนภาษาใหม่ๆ ก็ติดๆขัดๆค่ะ เห็นว่าใกล้จะจบแล้วด้วย อากาศที่นี่ หน้าหนาวก็เย็น ค่ะ ได้มีโอกาศใส่เสื้อหนาๆ มากกว่าอยู่ไทย ท๊อปบูท ที่คิดว่าในชีวิตไม่เคยจะได้ใส่ มาที่นี่ คุณได้ใช้แน่นอน อ้อ ผู้คนที่นี่ สิ่งที่ติดมือตอน ออกจากบ้านทุกคน ต้องมีร่มค่ะ ไม่ใช่เพราะแดดอย่างเดียวนะคะ
เพราะฝน... นึกจะต้อง มันก็เทลงมาเลย มหาลัยดังๆที่นี่ ก็มีชื่อนะคะ เราจำชื่อ มหาลัยของน้องเค้าไม่ได้ รู้แต่เรียนที่ไทเปค่ะ