Cancel

เพื่อ พ่อ กับ แม่ ค่ะ

เคยเป็นเหมือนกันค่ะ ตอนนี้ก็เป็นอยู่ แต่เริ่มน้อยลงมาหน่อย
เมื่อ2 เดือนก่อน วันนึงนั่งทำงาน แล้วก็งง ว่าชั้นทำไปทำไม ทำงานงกๆ หาเงินไปแล้ว ได้ใช้ไหม (เราทำงานที่บ้านน่ะ ทำงาน 6 วัน วันละ10ชม.) วันหยุดก็ไม่มี พักผ่อนก็ไม่ได้ไป  ทำงานซะเยอะ แต่ไม่ได้มีความสุขเลย
เคยคิดว่า ถ้าที่บ้านขาดเราไปซักคนจะทำงานกันได้ไหม  ไปห้าง จู่ๆก็เกิดอาการขึ้นมาซะเฉยๆ ร้องไห้กลางห้างเลย แฟนก็ได้แต่ลูบหัว บอกว่า'ถ้าเหนื่อย ก็พักซะบ้าง หาอย่างอื่นทำ'
เกิดอาการนี้มา 2 เดือนติด

ชีวิตมนุษย์ก็แปลกๆเนอะ อย่างสัตว์ก็อยู่เพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ แต่มนุษย์น่ะสิ เกิดมา อยู่ในระบบการศึกษาอย่างน้อย12ปี ทำงาน หาเงิน เอาเงินไปใช้สนองกิเลส แล้วไง?  ถ้าไม่สร้างกิเลส ไม่สร้างค่านิยมว่าต้องเรียนสูงๆ รวยล้นฟ้า มีของใช้เหมือนคนอื่น เราก็ไม่เหนื่อย

ตอนนี้ เราอยู่เพื่อหาคำตอบนี้หละค่ะ  'เรามีชีวิตอยู่ไปเพื่อ...?'

น่ารักจริงๆ ขอบคุณนะคะ

วันนี้เจ้านายเรียกเข้าไปคุย ปรากฏว่าขึ้นเงินเดือนให้นิดนึง งงไปเลย
ก็รู้สึกดี คิดว่าโชคดีกว่าคนอื่นๆเค้า

ช่วงนี้ก็อ่านหนังสือธรรมะ หางานใหม่ต่อ

อยู่เพื่อคนที่รักเราค่ะ และตามด้วยการดูแลคนที่เรารักให้ดีที่สุด

กำลังใจที่สำคัญที่สุดของคนเรา คือ "ครอบครัว"....

สู้ ๆ นะคะ

มนุษย์ทุกคนเกิด มาเพื่อใช้กรรม
แล้วแต่กรรมใคร จะหนัก จะเบาเท่านั้นเอง
 
เราต้องอยู่เพื่อ คนที่รักเรา

สู้ สู้