เราควรห่างออกมาเพื่อให้เวลาเค้าใช่มั้ยคะ

จากกระทู้ที่แล้วนะคะ

เรากับเค้าคุยกันมาได้สักพักแล้วค่ะ
ช่วงที่คุยกันก่อนหน้านี้เราไปไหนมาไหนด้วยกัน คุยโทรศัพท์กันทุกวัน
มีบอกคิดถึง คุยแบบหยอดๆ
กินข้าว ดูหนัง ไปซื้อของใช้เหมือนคนที่เป็นแฟนกันเค้าทำ
ตอนแรกเราก็ไม่แน่ใจหรอกค่ะว่าเราคิดยังไงกับเค้า
แต่ยิ่งนานวันเข้าเรายิ่งแน่ใจว่าเราเหมือนจะรู้สึกรักเค้าเข้าแล้ว
เราเลยเกิดอาการอยากจะถามหาความชัดเจนกับเค้าขึ้นมาค่ะ
เราถามเค้าว่า ที่คุยๆกันอยู่ทุกวันนี้เค้าคิดอะไรมั้ย
เค้าบอกว่า ขอเวลาหน่อยได้ไหม เราก็ยังไม่เข้าใจตัวเองอยู่เหมือนกัน
เราเลยบอกว่า เราอยากรู้เพราะเรากลัวคิดไปเอง
เค้าตอบกลับมาแค่ อือ

หลังจากวันนั้นเราก็คุยกันน้อยลงมากค่ะ เค้าไม่โทรหาเรา
มีแต่เราโทรไปแล้วก็คุยแค่แปปเดียว เราเลยเลิกโทรค่ะ
ทุกวันนี้เค้าจะทักเฟสมาก่อน แต่ก็คุยไม่นาน เวลาทักมาเค้าไม่ถามนะคะ
ว่าเราทำอะไร อยู่ไหน ไม่ได้คุยเยอะเหมือนเมื่อก่อนเลย
ทักเฟสมาแบบว่า ทำงานเหนื่อยจัง เมื่อยจัง ง่วง อะไรแบบนี้
พอเราตอบกลับเค้าก็เงียบ เป็นแบบนี้ตลอดค่ะตั้งแต่วันที่ถาม
เราเลยไม่แน่ใจว่าเค้าอยากห่างใช่มั้ย ถ้าอยากห่างออกไปทำไมต้องมาทัก
เรารู้สึกได้นะคะว่าเค้าเองยังไม่ลืมแฟนเก่า 
เมื่อวันจันทร์เพื่อนสนิทเรา (เพื่อนสนิทเราก็สนิทกับเค้าค่ะ) คุยกับเค้า
เค้าบอกว่ารู้สึกดีกับเราอยู่ แต่เค้าไม่เข้าใจตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่
เค้ายังติดเที่ยว แล้วกลัวอะไรหลายๆอย่าง เค้าก็ไม่รู้จะทำยังไง
เรากับเค้าไม่ได้คุยกันเลยตั้งแต่วันอาทิตย์ แบบนี้เราควรห่างออกมาก่อนใช่มั้ยคะ :(
 

Discussion (2)

คำตอบด้านบนนี่่เลยค่ะ โดนมากๆ ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบอกละ ว่าตรงตร๊งงงงตรง ผู้ชายแบบนี้เค้าแค่เหงาค่ะ ต้องการหาใครคุย อยู่เป็นเพื่อน แต่เค้าไม่ได้อยากจะจริงจังอะไรกับเรามาก ถ้าเราเข้าใกล้เค้า เค้าจะยิ่งหนี แล้วถ้าเราห่าง เค้าจะออกตามหาเรา แต่ว่า ถ้าเค้าตามหาเรา ก็อย่าพึ่งไปใจอ่อนนะ เพราะเด๋วมันก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมค่ะ ถ้าคุณอยากหาความแน่นอน ชัดเจนในชีวิต คุณหาไมไ่ด้จากผู้ชายแบบนี้ เราเจอมาเยอะค่ะ เจ็บสุดๆ สุดท้ายเราก็เดินออกมา เพื่อตามหาคนที่เหมาะสมและคู่ควรจะเป็นซ๊ามีเราจริงๆดีกว่า สู้ๆนะึคะ

เมื่อก่อนเจอแบบนี้ตลอดเลยค่ะ ประเภท ช ลังเลไม่แน่ใจ ไม่ยอมบอกซักทีว่าเป็นอะไรกัน เคสหนักสุดที่เราเจอเหมือนของ จขกท. ทุกอย่าง เพียงแต่ว่ามันเป็นระยะเวลานานถึง 3 ปี ตั้งแต่เราเข้าไปทำงานที่บริษัทนั้นใหม่ๆ เค้าก็มาคุยๆจนสนิทกันไปไหนมาไหนด้วยกัน ทำทุกอย่างคล้ายแฟน ต่างกันตรงที่เค้าไม่ค่อยโทรหา(แต่เจอกันทุกวันที่ออฟฟิศ) ตอนเย็นเลิกงานก็ไปกินข้าวเดินเที่ยวเล่นด้วยกันไม่ต่ำกว่า 3 วันต่อสัปดาห์ แต่พอเสาร์อาทิตย์บางทีก็หายไป เราโทรไปบ้างหรือนานๆทีเค้าโทรมา มีนัดกันไปนู่นนี่สุดสัปดาห์แต่ก็แบบเดือนละครั้งไรงิ ไปชอปปิ้งซื้อของด้วยกัน เสื้อผ้าที่เค้าใส่แทบทุกตัวเราเป็นคนเลือกให้ทั้งนั้น แต่ด้วยความที่เราไม่เคยถามหาความชัดเจน ด้วยความกลัวและความคิดส่วนตัวที่ว่า... ถ้า ช มั่นใจ เค้าควรเป็นฝ่ายเริ่มก่อน (หัวโบราณนิดๆเนอะ)... มันเลยยืดเยื้อมาจนกระทั่งเราลาออกมาเรียนต่อต่างประเทศ ช่วงแรกๆส่งเมล์คุยกันเกือบทุกวัน มีเราโทรไปหาบ้างอาทิดละครั้งสองครั้ง ช่วงนั้นมีความสุขมาก ทุกอย่างมันเหมือนเป็นแฟนกัน เค้าดีกับเรามากกว่าตอนอยู่ใกล้กันซะอีก ถึงขนาดจะหาทุนมาเรียนต่อทีนี่ด้วยกัน..... จนกระทั่ง.... เรามาเจอแฟนเราที่นี่ พอเปิดตัวแฟนใน ฟบ เค้าเหมือนเฮิร์ตไปพักใหญ่ หายไปไม่ติดต่อ หลายเดือนผ่านไปถึงได้กลับมาคุยกันแบบเพื่อนพี่น้องได้อีก ทีนี้พอเราแต่งงาน เค้าทำตัวเหมือนคนอกหักอยู่เป็นเดือนๆ แต่พอมีเพื่อนที่ทำงานด้วยกันเคยไปถาม(หลังจากเราแต่งงานไปแล้ว)ว่าตกลงเคยคบกันจริงป่าว เค้ากลับตอบว่า.... ป่าว สนิทกันเฉยๆ

 

ที่เราเล่าเรื่องของเรามายืดยาว สรุปคือ..... ช ประเภทนี้ เค้าไม่ต้องการความชัดเจนค่ะ เค้าติสท์แตก เค้ากลัวการผูกมัด (จริงๆเราเจอมาหลายคนนะ แต่เคสนี้มันยาวนานที่สุด) ถ้าเราเริ่มไปแสดงว่าเราอยากจะจริงจัง เค้าจะถอยห่างทันที แต่ก็มีอารมณ์แบบหมาหวงก้าง พอเรามีคนใหม่เค้าก็คงเจ็บ(ถ้าเค้าไม่ใช่เพลย์บอยอ่ะนะ) ทีนี้มันอยู่ที่เราแล้วแหละค่ะว่าจะยังไง โดยส่วนใหญ่ ช แบบนี้กิ๊กๆกั๊กๆไปมันก็สนุกดี มีอะไรให้ตื่นเต้นจี๊ดๆในใจตลอด แต่ในระยะยาวมันไม่ดีหรอก มันเหมือนเราเป็นโรคเรื้อรังรักษาไม่หาย ถ้าโชคดีเค้าแน่ใจและอยากจริงจังหลังจากกิ๊กกันมาซักพักมันก็ดีไป แต่ถ้าเค้ายังโลเลปล่อยเวลาผ่านไปสุดท้ายเราจะเป็นคนเจ็บหนักถ้าเค้าเป็นฝ่ายจากไปมีคนใหม่ มันคล้ายๆอาการคบเผื่อเลือกอ่ะค่ะเราว่า

 

จขกท. คงต้องลองคิดทบทวนกับตัวเองดีๆแล้วล่ะค่ะ ว่ามันคุ้มที่จะเล่นกับหัวใจตัวเองขนาดนั้นมั๊ย ถ้าคิดว่าใจแข็งแรงพอก็กิ๊กไปดีกว่าอยู่เหงาๆ แต่ถ้าอยากจะมองหาคสพ.จริงจัง หาคนใหม่เถอะค่ะ คนนี้เราว่าไม่เวิร์คนะ