บอกเล่าการรักษาสิวจากประสบการณ์จริง ตอนที่6 ขึ้นมหาลัย บินไปจีน

หลังจากผมจบมอหก ผมสอบโอเน็ตเสร็จแค่2-3วันผมก็บินตามอาจารย์สอนภาษาจีนของผม ไปเรียนต่อจีนเลย(อาจารย์เตรียมวีซ่า และตั๋วเครื่องบินให้หมด เอ๋อมาก) และแล้วช่วยเวลาปี1แห่งความหายนะก็เริ่มขึ้น ไปเรียนอยู่เทอมเดียว ต้องบอกสิวเห่อเต็มหน้าเลย (ช่วงนั้นกลับมาใช้สมูทอีที่ไม่ได้ช่วยอะไรเลย) ผมอายมากจนไม่กล้าไปเรียนเลย ไม่จำเป็นจะไม่ออกไปไหนเลย แบบอายมาก หน้ามีแต่สิวแดงๆอักเสบ(ผมผิวค่อนข้างขาว สิวขึ้นนิดเดียว จะแดงเต้งมาก) เทอมสอง สิวขึ้นหนักจนหน้าแดงทั้งหน้า จากเทอมหนึ่งแดเป็นจุดๆ(แต่มาก) และผมเป็นคนชอบบีบสิวด้วย หน้าจึงแดงทั้งหน้า จนเพื่อนต่างชาติยังทักว่าหน้าไปโดนอะไรมา ทำไมหน้าแดงจัง ผมไปไม่ถูกเลย อายมาก ไม่กล้าบอกเป็นสิว ถึงในใจจะรู้ดีว่าเขาน่าจะรู้ว้เราเป็นสิว ก็รีบเดินกลับของเลย ผมกลับห้องไปมองกระจกแล้วรู้สึกแย่มาก บอกกับตัวเองเราต้องรักษาให้หาย (มีแอบโทษฟ้าทำไมเราต้องเป็นสิวด้วย คนอื่นมากมายมาไม่เป็น ทำไมต้องเป็นเรา) ก็เลยเริ่มรักษาสิวจริงจังอีกครั้ง แต่ปัญหามีอยู่ที่ผมอยู่จีนจะไปหาคลินิกหมอสิวก็ไม่มีให้หา คิดอยู่นาน สุดท้ายก็คิดว่างั้นก็ต้องเริ่มจากรักษาเอง โดยดูจากเน็ต ค้นหาข้อมูล คือช่วงนั้นจะหมกหม่นมากกับคำว่า”สิว” ต้องหาในกลูเกิลทุกวัน อ่านแม่งทุกรีวิว ทุกคำแนะนำ หาว่าผลิตภัณฑ์ไหนดีหรือไม่ ตั้งแต่ โฟม ครีม มาร์ก ครีมกันแดด เทคนิคต่างๆ อ่านหมดต้องหน้าผมจะมาเล่าว่าผมรักษาสิวยังไง ผ่านอะไรมาบ้าง สนุกแน่ครับ
http://www.jeban.com/viewtopic.php?t=183976