รู้สึกสับสนโดนสามีซ้อม ตอนท้องอ่อนๆ

ขอเริ่มเรื่องเลยนะคะ คือตอนนี้ดิฉันรู้สึกเสียใจและสับสนมาก ไม่รู้จะหันหน้าไปปรึกษาใคร
เลยขอระบายในกระทู้นี้ ดิฉันฉันตั้งครรภ์ได้ประมาณ 1 เดือนแล้วตอนนี้
แต่งงานกับสามีมาได้แค่ 4 เดือนอาศัยอยู่บ้านพ่อแม่ค่ะ(สามีมานอนที่บ้านพ่อตาแม่ยาย)
เรารักกันดีค่ะ มีทะเลาะกันบ้างนิดๆหน่อยๆตามประสา แต่ไม่เคยรุนแรง สามีดิฉันเป็นครูค่ะ
และเป็นคนตรงปากหนัก ใจร้อน เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อคืน สามีดิฉันไปกินเหล้าสังสรรกับเพื่อน
ที่ตัวอำเภอเมืองดิฉันอยู่ที่บ้าน ประมาณสามทุ่มครึ่งสามีโทรมาตามให้ไปรับบอกเมาขับรถกลับไม่ไหว
ดิฉันก็ไปรับสามีกลับ แต่ก่อนที่จะกลับบ้านพ่อตาแม่ยาย ได้แวะไปเอาของบางอย่างที่บ้านพักครูของสามีทีาอยู่ในเมือง(ปกติไม่ค่อยได้อยู่ที่นี่สักเท่าไร นานๆจะมาพักที) สามีรออยู่ด้านล่าง ดิฉันขึ้นมาเอาของด้านบนค้นในตู้เสื้อผ้า
เจอของดีค่ะ เป็นกระโปรงกับเสื้อผ้าผู้หญิงฝุ่นจับค่ะ (คาดว่าน่าจะเป็นของแฟนคนเก่าของสามี เพราะก่อนที่เค้าจะมาคบและแต่งงานกับดิฉัน เค้าเคยคบกับผู้หญิงคนนี้ค่ะ จากเสียงรอบข้างเค้ารักผู้หญิงคนนี้ ถึงขั้นยอมฆ่าตัวตายเพราะเธอคนนี้มาแล้ว แต่เธอคนนี้ทิ้งเค้าไปมีคนใหม่ เมื่อสองปีก่อนและก่อนที่ดิฉันจะแต่งงาน. ผู้หญิงคนนี้เคยตามราวีดิฉันมาก่อนเพราะเค้าอยากจะกลับมาคบ) ดิฉันเห็นแล้วก็รู้สึกน้อยใจสิคะ เลยหาถุงมาใส่เสื้อผ้าพวกนั้นจะเอาไปทิ้ง
สามีขึ้นมาเห็นสิคะ เค้าไม่ยอมให้ดิฉันเอาไปทิ้งเค้าบอกจะเอาไปฝากเพื่อนเค้าคืนให้ผู้หญิงคนนั้นเอง.  ทีนี้ก็ทะเลาะกันสิคะ
สาทีทั้งด่า ตะคอก ดิฉัน แต่ดิฉันกำลังอึ้งอยู่ว่าทำไมเรื่องแค่นี้ต้องโมโหขนาดนี้ ทีนี้ดิฉันทำมึนค่ะไม่เถียงไม่ตอบโต้
แต่มือยังเก็บเสื้อผ้าใส่ถุงอยู่ ทีนี้สามีตะโกนมาว่า "มึงลงมาข้างล่างเลย กูบอกไม่ให้ยุ่ง
อยากโดนกระทืบหลอ" ดิฉันยังคงมึนต่อไปค่ะ สักพักสามีตรงดิ่งมาใช้เท้าถีบที่ไหล่และศีรษะดิฉันจนล้มค่ะ
แล้วกระชากหัว(เอามือกระชากผม) ลากไปหน้าห้อง ดิฉันตกใจรีบบอกไปว่า " ท้องอยู่ เดี๋ยวตกบันได"
เค้าไม่ฟังอะไรทั้งนั้นค่ะ กระชากผมลงมาจากบันไดชั้นบนจนหัวดิฉันไปกระแทกกับราวบันได ปวดไปหมด
ดิฉันร้องขอ กุญแจรถ จะกลับบ้าน เค้าปาทิ้งค่ะ ตอนนี้เค้าเหมือนสุนัขบ้ามาก ไม่ใช่สามีของดิฉันที่เคยรู้จัก
จากนั้นเค้าลากหัวดิฉันลงมาจากบันไดจนถึงชั้นล่าง ด่าว่า "มึงอยากเอาชนะ กูมากใช่ไหม"
ดิฉันผลักเค้าออกค่ะแล้วรีบหนีไปหน้าประตูเพื่อไปเอากุญแจค่ะ แต่ไม่ทันเค้าคว้าแขนดิฉันได้แล้วตบดิฉัน 1 ที
เลือดกบปากเลยค่ะ เหล็กดัดฟันคงไปกระแทกกับริมฝีปากด้านใน บีบแขนจนเขียวไปหมด จนดิฉันร้องว่า
"พอก่อน เลือดออกแล้ว" เค้าถึงยอมหยุด. ดิฉันรีบวิ่งไปสตาร์รถเค้ามาขวางไว้แล้วเปิดประตูรถมานั่งด้วย

มาสำรวจใบหน้าดิฉันว่าเป็นอย่างไรบ้าง. ดิฉันไล่เค้าลงจากรถค่ะหมดคำพูดใดๆเสียใจจนมึนไปหมด
สักพักเค้าก้มลงกราบที่ตักดิฉันค่ะบอกขอโทษ ดึงดิฉันไปกอด เหมือนนึกได้
ขอไปส่งดิฉันให้ถึงบ้าน
แต่ดิฉันไหว้เค้าและขอกลับเอง อ้อนวอนอยู่นานจนเค้ายอมลงจากรถ
ดิฉันปิดเครื่องค่ะเมื่อกลับมาถึงบ้าน ไม่กล้าบอกพ่อแม่กับเรื่องที่เจอ
ไม่กล้าให้พ่อแม่เจอหน้าเลยค่ะ เพราะทางพ่อแม่ดิฉันชื่นชอบสามีดิฉันมาก

เช้าวันนี้เค้าส่งข้อความมาว่าจะมาหาดิฉันที่บ้านหลังเลิกงาน ขอโทษจริงๆ รักเมียมากให้พี่ทำอะไร
พี่ยอมทุกอย่าง. ขอแค่เรายกโทษให้พี่ พี่เมา

แต่ดิฉันส่งกลับไปว่า รับไม่ได้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อยากหย่า

ตอนนี้ดิฉันบล็อกทุกอย่างเกี่ยวกับเขาค่ะ ทำใจไม่ได้
จะเลิกดีไหมค่ะ ลูกเกิดมาก็ไม่มีพ่อ อยู่กันไปก็ไม่สนิทใจ 
เคยซ้อมครั้งนี้ได้ ครั้งหน้าคงซ้อมอีก

ดิฉันควรทำอย่างไรต่อไปดีค่ะ ทุกข์ใจมาก