=ยังต้องเรียนรู้อีกมาก= ขอความเห็นหรือกำลังใจค่ะ

ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่าเป็นสมาชิกใหม่ค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ จริงๆอ่านเวปจีบันมาเกือบปีแล้วแต่ยังไม่มีโอกาสได้สมัครสมาชิก วันนี้สมัครแล้ว เย้ เย้ 

นี่เป็นกระทู้แรกที่ตั้งค่ะ ปกติคอยแอบอ่านของชาวบ้านเค้า

 

ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะอยากได้ความเห็นหรือกำลังใจจากเพื่อนๆค่ะ ยาวหน่อยนะคะ รู้สึกว่าช่วงนี้เหนื่อยหน่ายกับชีวิตยังไงก็ไม่รู้ มีแต่เรื่องน่าปวดหัวไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งเรื่องเรียน และ เรื่องเพื่อนค่ะ 

คือว่าเราเรียน ป โท อยู่ค่ะ จบแล้วเรียนต่อเลยค่ะ เรียนเกี่ยวกับด้านการบริหารธุรกิจค่ะ มันน่าเบื่อมากกับการเรียน (ไม่ใช่ในเรื่องของเนื้อหานะคะ) แต่เป็นเพราะว่าต้องเรียนแบบจับกลุ่ม ทำงานกลุ่ม เกินครึ่งของเวลาเรียนของวิชานี้ค่ะ แล้วสมาชิกในกลุ่มก็อาจารย์จะเป็นคนจัดให้ค่ะ (กลุ่มละ 5 คน) ซึ่งนั่นก็เป็นอีกหนึ่งปัญหาค่ะ ช่องว่างของคนในกลุ่มนั้นมีเยอะมากทั้งด้านคณะที่จบมาตอน ป ตรี ของแต่ละคน อายุ รวมถึงหน้าที่การงานค่ะ

เราเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่มค่ะ แน่นอนว่าประสบการณ์ก็น้อยสุด ความคิดความอ่านก็ด้อยกว่าชาวบ้าน (ในมุมมองของเราเองนะคะ) เพราะดูจากบรรยากาศตอนทำงานกลุ่ม มันทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่มีส่วนร่วมกับกลุ่มเท่าที่ควร บางทีก็คิดไม่ทันเค้า บางทีเสนออะไรไปก็เหมือนเสียงลม ไม่มีใครรับฟัง ประโยคที่น่าเบื่อมากที่เจอบ่อยนะคะคือประโยค "เชื่อพี่ดิ" เราก็ได้แต่ ค่ะค่ะ

 ไม่หือไม่อืออะไรทั้งสิ้น กลับมาบ้านพร้อมความเซ็งทุกวันจนเริ่มท้อแท้ เบื่อหน่าย...
 
การทำงานกลุ่มนี้ก็จะมีการให้คะแนนด้วยค่ะ มีทั้งหมด 6 กลุ่ม ซึ่งคะแนนก็จะลดหลั่นกันไปในแต่ละกลุ่ม กลุ่มไหนส่งก่อนและเป็นไปตามเงื่อนไขต่างๆที่อาจารย์กำหนดไว้ก็จะมีคะแนนพิเศษให้ การแข่งขันจึงเกิดขึ้น ทุกคนเอาจริงเอาจังมากค่ะ มากจนเกินพอดีอ่ะค่ะ เลยทำให้เราเห็นนิสัยของแต่ละคนที่แต่ก่อนไม่เคยเห็น คนที่เราคิดว่าสนิทๆกันพอมีคะแนนมาเกี่ยวข้องก็เห็นเราเป็นคู่แข่ง (อยู่กันคนละกลุ่มค่ะ) ถามข้อมูลอะไรก็ไม่ยอมบอก (ข้อมูลประกอบการทำงานกลุ่ม แต่ละกลุ่มจะได้ไม่เหมือนกันในบางกรณี) เราก็ตื้อๆแบบว่า บอกหน่อยนะ นะ นะ เหมือนเล่นๆกันค่ะ แต่เค้าพูดแรงมาก "ไม่บอกก็คือไม่บอกไงเล่า กลับกลุ่มไปเลยไป"

 แต่ก่อนหน้านั้นเค้ามาถามของกลุ่มเรา กลุ่มเราก็บอกนะคะ พี่ในกลุ่มเค้าเลยให้เราไปสืบข้อมูลอื่นจากคนนี้มาบ้าง แต่..... เสียความรู้สึกมากจริงๆค่ะ 

ตอนนี้รู้สึกไม่อยากไปเรียนเลยค่ะ วันมะรืนนี้ก็ต้องเรียนอีกแล้ว ไม่เคยรู้สึกแย่หรือว่าเหนื่อยหน่ายขนาดนี้มาก่อนเลยคะ
หรือว่าเราคิดมากไปเองคะ เพราะเพื่อนเราบอกเราว่าถ้าตอนแกทำงานนะ เจอยิ่งกว่านี้อีก ...จึ๋ยส์ กลัวค่ะ

แต่ตอนนี้ก็พยายามคิดในแง่บวกค่ะ เราเองก็ต้องปรับตัวอีกมาก ต้องผ่านมันมาให้ได้ ต้องเข้มแข็งขึ้นค่ะ